Een werknemer komt terug van een ziekteverlof van vier maanden en vraagt naar het saldo van zijn betaalde vakantiedagen. De salarisadministrateur opent zijn software, aarzelt over het aantal dagen dat tijdens de afwezigheid is opgebouwd, en vraagt zich vervolgens af of de overdracht nog van toepassing is. Sinds de wet van 22 april 2024 doet dit soort situaties zich voor in de meeste Franse bedrijven.
Opbouw van betaalde vakantiedagen tijdens ziekteverlof: wat verandert er concreet in de salarisadministratie
Voor 2024 bouwde een werknemer die ziek was door een niet-professionele ziekte geen vakantiedagen op. De DDADUE-wet van 22 april 2024 heeft een einde gemaakt aan deze regel. Voortaan genereert elke maand ziekteverlof rechten op betaalde vakantiedagen, ook voor een gewone ziekte.
Het tempo van opbouw verschilt afhankelijk van de oorzaak van het verlof. Voor een ziekte of een niet-professioneel ongeval bouwt de werknemer 2 werkdagen per maand op, tegenover 2,5 werkdagen per maand voor een professioneel ongeval. Bij een volledig jaar afwezigheid door een niet-professionele ziekte komt men dus uit op een maximum van 24 werkdagen, oftewel vier weken vakantie.
De Hoge Raad heeft in een arrest van 21 januari 2026 verduidelijkt dat dit maximum van 24 dagen per referentieperiode wordt beoordeeld en niet over de gehele carrière. In de praktijk bouwt een werknemer die twee opeenvolgende referentieperiodes afwezig is, zijn rechten op in elke periode, zonder dat het maximum van een jaar de rechten van het volgende jaar aantast. Voor salarisadministrateurs verplicht deze verduidelijking om elke referentieperiode als een afgesloten compartiment te behandelen.
De details van deze verplichtingen zijn te vinden op de betaalde vakantiedagen volgens B2Boost, die de basisprincipes van het juridische kader voor werkgevers herinnert.

Overdracht van niet opgenomen betaalde vakantiedagen: termijn van 15 maanden en informatieplicht
Het recht op overdracht geldt voor werknemers die hun vakantiedagen niet hebben kunnen opnemen vanwege een arbeidsongeschiktheid. De wet stelt een overdrachtstermijn van 15 maanden vanaf de kennisgeving door de werkgever. Deze termijn begint alleen te lopen als de werkgever de werknemer binnen de maand na zijn terugkeer informeert over het aantal beschikbare dagen en de deadline voor het gebruik ervan.
Als de werkgever niets meldt, begint de termijn van 15 maanden niet. De dagen blijven in de lucht hangen, wat een moeilijk op te lossen sociale verplichting creëert. Concreet betekent dit dat een werknemer die weer aan het werk gaat zonder deze informatie te hebben ontvangen, zijn rechten onbeperkt behoudt, tot aan de daadwerkelijke kennisgeving.
De stappen die werkgevers moeten volgen
- Stuur binnen de maand na de terugkeer van de werknemer een brief of een schriftelijk document waarin het exacte aantal opgebouwde vakantiedagen tijdens het verlof en de uiterste datum voor opname (15 maanden na deze kennisgeving) wordt vermeld.
- Werk de vakantieteller in de salarissoftware bij door de dagen die tijdens het verlof zijn opgebouwd te scheiden van de dagen die tijdens de effectieve arbeid zijn opgebouwd, om verwarring bij de eindafrekening te voorkomen.
- Archiveer het bewijs van kennisgeving (ontvangstbevestiging, elektronische handtekening of persoonlijke overhandiging tegen ontvangstbewijs) voor het geval van een latere arbeidsconflict.
De reacties op het beheer van deze termijn variëren in kleine structuren, waar het ontbreken van een toegewijde HR-dienst het administratieve toezicht bemoeilijkt.
Ziekte tijdens betaalde vakantiedagen: de ommekeer van 2025
Tot 2025 verloor een werknemer die tijdens zijn vakantie ziek werd de overeenkomstige vakantiedagen. De Hoge Raad heeft op 10 september 2025 een belangrijke ommekeer gemaakt, onder druk van een Europese aanmaning in juni 2025. Voortaan kan een werknemer die ziek is tijdens zijn vakantie de dagen die samenvallen met het verlof laten overdragen, op voorwaarde dat hij zijn ziekte aan de werkgever meldt.
Deze regel brengt het Franse recht in lijn met de jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Unie, dat van mening is dat de doeleinden van jaarlijkse vakantie (rust) en ziekteverlof (genezing) niet uitwisselbaar zijn. Een werknemer die tijdens zijn vakantie een medisch attest indient, herstelt dus de betrokken dagen.
Wat dit betekent voor de planning van teams
De werkgever moet een mechanisme voor overdracht voorzien, zelfs tijdens het hoogseizoen. In de praktijk betekent dit dat men in staat moet zijn om het saldo van de vakantiedagen van een werknemer tijdens de periode opnieuw te berekenen en hem binnen een redelijke termijn nieuwe data aan te bieden. De voorlopige planning van vertrek kan niet meer als vaststaand worden beschouwd zodra deze is goedgekeurd.

Berekening van de vergoeding voor betaalde vakantiedagen: regel van het tiende of behoud van salaris
Twee berekeningsmethoden bestaan naast elkaar, en de werkgever moet de meest gunstige voor de werknemer toepassen.
- De regel van het tiende houdt in dat een tiende van het totale bruto salaris dat tijdens de referentieperiode is ontvangen, wordt uitgekeerd. Het basissalaris, de bonussen gerelateerd aan de activiteit en de overuren worden meegenomen, maar niet de terugbetalingen van beroepskosten.
- De methode van behoud van salaris betaalt de werknemer het salaris dat hij zou hebben ontvangen als hij tijdens de verlofperiode had gewerkt. Deze is vaak voordeliger wanneer de werknemer recent een salarisverhoging heeft gekregen of regelmatig overuren maakt.
- De berekening gebeurt in werkdagen (basis van 2,5 dagen per maand, oftewel 30 dagen per jaar), tenzij een bedrijfsakkoord of een collectieve overeenkomst een telling in werkbare dagen (2,08 dagen per maand, oftewel 25 dagen per jaar) voorziet.
De vergelijking tussen de twee methoden moet bij elke opnameperiode van vakantiedagen worden gemaakt, niet slechts één keer per jaar. Een werknemer wiens variabele beloning fluctueert, kan door de ene of de andere methode worden bevoordeeld, afhankelijk van de betreffende maand.
De referentieperiode loopt doorgaans van 1 juni tot 31 mei van het volgende jaar, tenzij er een andere conventionele bepaling is. Elke fout in de referentieperiode verstoort de gehele berekening en kan leiden tot een terugbetaling van salaris over drie jaar voor de arbeidsrechtbank.
De ontwikkelingen van 2024 en 2025 hebben de administratieve afhandeling van betaalde vakantiedagen aanzienlijk verzwaard. Voor bedrijven die hun processen nog niet hebben bijgewerkt, ligt het risico op geschillen zowel bij het gebrek aan informatie aan de werknemer als bij de berekening zelf. Het controleren van de tellers, het documenteren van elke kennisgeving en het systematisch vergelijken van de twee vergoedingsmethoden blijft de basis voor een conforme administratie.



